magic-land.pl

Pierwszy dzień pełni dla Hanki był zawsze dniem stresującym i od samego rana nie potrafiła się na niczym skupić. Pomimo tego, że piła eliksir tojadowy z największą świętością, i tak drżała na samą myśl o nadchodzącej przemianie. W magicznej wiosce zjawiła się grubo kilka godzin po zapadnięciu zmroku. Nieczęsto spędzała tutaj pełnie, wolała ukrywać się w leśnych gęstwinach dookoła Edynburga gdzie były mniejsze szanse na zostanie odkrytym przez lokalną społeczność czarodziejów. Siedziała w swoim domu w Szkocji i czekała na pojawienie się swojego brata, bo liczyła że może spędzą tę przeklętą noc wspólnie i będą mogli mieć wzajemnie na siebie oko, ale ten nie pojawił się. Gdy zbliżała się godzina osiemnasta, uznała, że wybierze się do wioski aby zaszyć się na czas pełni w zakazanym lesie. Użyła kominka podłączonego do sieci fiuu aby przenieść się do jednej z opuszczonych chałup w Hogsmeade podłączonej do fiuu, której używała od czasu do czasu aby znaleźć się niepostrzeżenie na obrzeżach wioski.
Pod wpływem zaklęcia kameleona ruszyła w stronę zakazanego lasu, a gdy przekroczyła linię drzew, było już ciemno. Szła głębiej i głębiej, z różdżką w gotowości. Gdy znalazła jedną ze swoich częstych miejscówek, w krzaczku rosnącym pod jednym z wysokich drzew ukryła swoją różdżkę oraz torbę. Rozebrała się do bielizny, poskładała swoje ubrania i przysłoniła nimi swoje rzeczy. Siedziała skulona pod drzewem obejmując rękoma swoje kolana, czekając na nadejście księżyca. Widziała jak powoli wyłania się zza chmur, wielki, świecący jasnym blaskiem skurywysyn... Przeklinając go w myślach poczuła mrowienie u podstawy kręgosłupa. To zawsze zaczynało się tak samo.
Wstała z ziemi i przymknęła oczy. Pomimo ponad dekady bycia wilkołakiem, Hannah chyba nigdy nie miała się do tego przyzwyczaić. Gdy światło księżyca padło na jej blade, rozdygotane ciało mrowienie zaczęło wędrować w górę kręgosłupa i z każdą sekundą przemieniać się w rozdzierający ból.
Poczuła jak skóra na jej plecach pęka wzdłuż kości, jak nogi wydłużają się w agonalnym bólu, a ona robi się coraz wyższa. Jej ręce zaczęły przemieniać się w owłosione łapy, a w miejscu jej palców wyrastają ostre, duże szpony które wydłużając się o każdy milimetr, sprawiały jej ból, którego nie mogła przyrównać do żadnego innego. Zaczęła się drzeć i wyć z bólu, ale po niespełna minucie miażdżącego bólu w miejscu młodej dziewczyny stał już wysoki na dwa metry, owłosiony rudym włosem wilkołak. Gdy tylko przemiana się dopełniła, Hannah usłyszała wycie do księżyca innego wilkołaka, który znajdował się chyba dość niedaleko od niej. Prowadzona instynktem, nie mogąc temu zapobiec, zawyła do księżyca w odpowiedzi i ruszyła pędem przed siebie na czterech łapach.
Pełnię czas zacząć...