magic-land.pl

Drugi, drugi, zawsze drugi. Czy mu to przeszkadzało? Niespecjalnie. Connor nigdy nie dał odczuć młodszemu bratu, że to, że urodził się zaledwie kilka minut po nim jest w jakimkolwiek stopniu ważne. Aiden naprawdę nie mógł wymarzyć sobie lepszego brata, który był dla niego najlepszym przyjacielem, czytającym mu praktycznie w myślach.
Mimo to nie był taki sam jak on. Bywał ambitny, jednak częściej bywał beztroski. Bywał dokładny, jednak częściej stawiał na zwykły fart. Lubił się bawić, wychodząc z założenia, że życie jest tylko jedno i nie warto je marnować na rzeczy, za którymi nie do końca się przepada. To samo tyczyło się płci przeciwnej — Aiden uważał, że miłość to prosta droga do cierpienia, dlatego unikał jej i zdecydowanie stawiał na krótkie przygody, nie przejmując się za bardzo uczuciami drugiej strony. Można powiedzieć, że to wina wychowania. Patrząc na chorobę i śmierć matki, a następnie na rozpacz ojca postanowił sobie, że nigdy nie dopuści by coś podobnego pojawiło się w jego życiu ponownie. Twierdził, że w jego sercu nie ma miejsca na smutek i żal, a on sam nie nadawałby się do objęcia roli głowy rodziny.
Nie był odpowiedzialny. Gdyby nie brat, trudno byłoby mu utrzymać swoje średnie stopnie, jednak gdy przychodziło do łamania szkolnego regulaminu — nigdy nie zawodził. Był pierwszy w miejscu, w którym coś się działo. Lubił zamieszanie. Chaos to jego drugie imię. Był chłopakiem do tańca i do różańca, elastycznym, dokładnie tak jak jego starszy o pięć minut brat. Nie był tajemniczy. Z jego twarzy dało się odczytać każdą myśl i emocję. Gdy coś mu się nie podobało, dawał o tym znać swoim pogardliwym spojrzeniem. Gdy był zaś podekscytowany, dentyści mogli robić mu przegląd uzębienia z drugiego końca Wielkiej Sali.

Wszystko było pięknie dopóki nie zachorowała ich matka. Ich dzieciństwo można było zaliczyć do naprawdę udanego, szczęśliwego i beztroskiego — ich dwóch, ojciec i matka, kontra reszta świata. Campbellowie? To ta miła rodzina, organizująca najlepsze urodzinowe imprezy dla swoich synów. Sąsiedzi ich uwielbiali. Znani byli ze swojej otwartości i chęci niesienia pomocy w każdej potrzebie. Wydawało się, że nic nie może zagrozić tej sielance, że będą tak żyli spokojnie jak na statystyczną rodzinę czarodziejów przystało — chłopcy z utęsknieniem czekać będą na list z Hogwartu, matka z oczami pełnymi łez pożegna ich na dworcu, by potem tak samo witać ich po zakończonym i pełnym przygód roku szkolnym. Niestety. Karishma nie doczekała przybycia dwóch pięknych sów niosących zaproszenia jej synów do szkoły. Zachorowała i zmarła kilka lat wcześniej, pozostawiając po sobie pustkę, której nie dało się w żaden sposób wypełnić.
Aiden naprawdę przeżył tę stratę. Jako, że zawsze był mocno związany ze swoją matką nie potrafił pogodzić się z faktem, że już jej nie było. Miał żal do ojca, że nie potrafił jej uratować, choć przecież teoretycznie próbowali wszystkiego. Swój ból i fakt, że po tym wydarzeniu ich ojciec odsunął się od nich zupełnie Aiden odreagowywał wypakowywaniem się w kłopoty. Często zaczepiał niewinnych mugoli, by w sobie znany sposób pozbyć się emocji, zastępując je pulsowaniem kłykci. Uspokoił się dopiero mniej więcej na czwartym roku swojej nauki w Szkole Magii. Po wakacjach spędzonych w rodzinnym domu doszedł do wniosku, że nie może całe życie buntować się przeciwko światu i że cokolwiek nie zrobi, nic nie przywróci mu matki.
Dziś po tamtym buntowniku nie ma śladu, choć Aiden wciąż chętnie udziela się w aferach i lubi być kierownikiem zamieszania. Nie ma pojęcia kim chciałby być w przyszłości, ma nadzieję, że ostatni rok w Hogwarcie pozwoli mu odkryć do czego został stworzony. Póki co to się jednak jeszcze nie udało.

— Nie jest artystycznie uzdolniony tak jak jego brat, Connor
— Nigdy nie miał dziewczyny na stałe. Nigdy nie był też zakochany
— Nie lubi się uczyć
— Ulubiony kolor to czerwony
— Wiecznie ubiera swoją skórzaną kurtkę
— Ma na ciele kilka tatuaży zrobionych przez Connora
— Jest dumny z bycia ślizgonem
— Jest wiernym kibicem Quidditcha, ale sam nie czuje się najlepiej na miotle


- bogin: martwy Connor
- patronus: byk
- amortencja: drewno, świeże pranie, piżmo
- posiadane zwierzę poza sową: brak
- ulubiony i najmniej lubiany przedmiot: lubi eliksiry i zaklęcia, nie lubi historii magii i starożytnych run
- czego się boisz (poza boginem): utraty kogoś bliskiego
- stosunek do rodziny: jest bardzo blisko z bratem, z ojcem praktycznie nie rozmawia
- stosunek do mugoli: neutralny
- stosunek do czarodziejów z genetykami - wilkołak, wila, itp.: pozytywny
- stosunek do czarnej magii: nie popiera
- stosunek do mniejszości magicznych, np. gobliny, skrzaty, charłaki: neutralny
- czy lubisz się uczyć: nie
- przestrzeganie zasad: Aiden nie zna takiego pojęcia

Brak genetyki